Hydrodynamika

Hydraulika bada zachowanie płynów w ruchu. Dlaczego między innymi badane jest ciśnienie, prędkość, przepływ płynu i przepływ. W badaniu hydrodynamiki niezwykle ważne jest twierdzenie Bernoulliego, które dotyczy prawa zachowania energii, ponieważ wskazuje, że suma energii kinetycznych, potencjał i ciśnienie cieczy w ruchu W pewnym sensie jest to to samo, co każdy inny punkt. Hydrodynamika zasadniczo bada płyny nieściśliwe, czyli płyny, ponieważ ich gęstość praktycznie nie zmienia się, gdy zmienia się wywierane na nich ciśnienie.

Hydrodynamika

Napięcie powierzchniowe cieczy nazywane jest zatem energią wymaganą do zwiększenia jego pola powierzchni na jednostkę. Ta definicja sugeruje, że ciecz ma odporność na zwiększenie swojej powierzchni. Efekt ten pozwala niektórym owadom, takim jak szewc, poruszać się po powierzchni wody bez tonięcia. Napięcie powierzchniowe (przejaw sił międzycząsteczkowych w cieczach) wraz z siłami, które mają z nimi styczność, powoduje działanie kapilarne. W efekcie ma on podniesienie lub nacisk powierzchni cieczy w obszarze kontaktu z ciałem stałym.

W dynamice płynów przepływ to ilość płynu, która przepływa w jednostce czasu. Zwykle jest to identyfikowane z przepływem objętościowym lub objętością, która przechodzi przez określony obszar w jednostce czasu. Rzadziej utożsamiany jest z przepływem masy lub masy, która przechodzi przez określony obszar w jednostce czasu .

Mechanika płynów jest kontynuowaną gałęzią mechaniki mediów, gałęzią fizyki, która z kolei bada ruch płynów, a także siły, które one wywołują. Podstawową cechą charakterystyczną płynów jest ich niezdolność do wytrzymywania naprężeń ścinających (co powoduje, że martwią się one w określony sposób). Ponadto bada interakcje między płynem a konturem, który go ogranicza. Podstawową hipotezą, na której opiera się cała mechanika płynów, jest ciągła hipoteza ośrodka.

Przepływ turbulentny nazywa się ruchem płynu, który występuje chaotycznie i w którym cząstki poruszają się w sposób nieuporządkowany, a trajektorie cząstek tworzą małe aperiodyczne (nieskoordynowane) wiry, takie jak woda w dużym kanale. zjazd. Z tego powodu trajektoria cząsteczki jest możliwa do przewidzenia do określonej skali, z której trajektoria cząsteczki jest nieprzewidywalna, a dokładniej chaotyczna.

Zalecane

Charakterystyczny
2020
Obsceniczne
2020
Dobre jedzenie
2020