Koniugacja

Są to elementy, które łączą lub ustanawiają połączenie między elementami językowymi, które są zgrupowane w celu utworzenia większych jednostek. Innymi słowy, koniunkcja jest w stanie zjednoczyć dwa zdania, aby zbudować trzecie z pełnym sensem i logicznym uzupełnieniem. Koniunkcja może być słowem lub ich zestawem, który może łączyć słowa, frazy, zdania (proste zdania) i frazy.

Koniugacja

Z morfologicznego punktu widzenia koniunkcja jest niezmiennym słowem i semantycznie nie ma znaczenia.

Służą one do koordynowania elementów, które pełnią identyczną funkcję w zdaniu, do koordynowania dwóch zdań i podporządkowywania jednego zdania innym. W ten sposób istnieją dwie grupy koniunkcji. Koordynatorzy i podwładni.

Łączące koordynatory, znane również jako ich własne, łączą słowa, frazy i zdania, które mają ten sam poziom składniowy, to znaczy, że ich elementy mogą być zmieniane w położeniu bez zmiany znaczenia, które razem nadają. Przykładem może być użycie y . „Jest wysoki i chudy” to to samo, co „jest chudy i wysoki”. Z kolei spójniki koordynujące mogą być: kopulatywne, rozłączne, przeciwne, wyjaśniające lub rozdzielające.

Ze swojej strony podporządkowane połączenia, znane również jako niewłaściwe, poza łączeniem słów lub fraz, skupiają się na łączeniu zdań, ale pod warunkiem, że nie mogą wymieniać swojego stanowiska, ponieważ stracą znaczenie, które mają jako całość, ponieważ każda z nich ma „hierarchię”, przy czym jedna z nich nie ma pełnego sensu bez towarzystwa drugiej. Zwroty podrzędne mogą być wyrażeniami: miejsce, czas, tryb, porównawcze, kolejne, przyczynowe, warunkowe, końcowe lub łączne.

Koniunkcje to terminy używane do powiązania dwóch elementów . Zależność ta może być asymetryczna, tzn. Gdy jeden element skupia uwagę, a drugi jest wysyłany w tło . Ten asymetryczny związek został wyjaśniony przez Talmy'ego w 1978 r. Jako „ figura / tło”, który występuje zarówno w zdaniach prostych, jak i złożonych. W nich fraza „podwładny” działałaby jako tło, a fraza „główna” jako rycina. Jednym z przykładów użytych przez Talmy było użycie tego terminu w języku angielskim, co w języku hiszpańskim jest równoważne z while.

Słowo koniunkcja jest również używane, gdy chcesz odnieść się do połączenia dwóch lub więcej rzeczy, kiedy objaśniasz pomysł. Na przykład: „doszło do połączenia wysiłków, aby osiągnąć ustalony cel” lub „dobry wygląd to połączenie dobrego odżywiania i dobrego ubioru” .

Koniunkcje i przyimki

Koniunkcje to słowa, które służą do ustanowienia związków między dwoma lub więcej słowami, ale nie są powiązane. Są zmienne i nie zmieniają płci ani liczby.

Przyimki: to słowa, które są używane do łączenia innych słów w zdanie i są ze sobą powiązane. Są to niezmienne słowa, nie mają zakończeń określających płeć lub liczbę:

„Do, przed, pod, przeciw, od, podczas, pomiędzy, w, do, przez, zgodnie z, bez, po, po”.

Połączenia kopulacyjne, ten rodzaj połączeń jest częścią grupy połączeń koordynowanych lub skoordynowanych, to znaczy jego funkcją jest łączenie lub łączenie części zdania zgodnie z logiką równości i nie wykazują one różnic semantycznych ani hierarchicznych. Te koniunkcje działają również poprzez połączenie elementów zdania zarówno pozytywnego, jak i negatywnego.

W języku hiszpańskim koniunkcja najczęściej używana jest „i”, która jest bardzo powtarzana w języku dziecięcym, jako kolejne wyrażenie zdań, na przykład „moi przyjaciele i mój pies oraz mój brat i ja się z nimi bawimy” . Jako inny zasób językowy, zamiast „y” stosuje się „e”, gdy następujące słowo zaczyna się od „i” lub „cześć”, na przykład „rodzice i dzieci wzięli udział w obiedzie” .

Kopułkowa koniunkcja „ani” jest używana w miejsce „i nie”, a ponadto dodaje użycie terminów, na przykład: „Nie wypełnił swoich zadań„ ani ”nie uczęszczał do szkoły . i działa negatywnie. Jest również używany celowo i zastępuje wyrażenie „nawet”, na przykład „Żadna praca nie chce”. Gdy towarzyszy mu przyimek „ten”, wykrzyknik jest rażącą negacją, na przykład „Jakie święta” lub jakie „święta” .

Zwroty koniunkcyjne, to słowa lub zasoby językowe, z którymi można zestawić dwie frazy lub słowa. Są koniunkcjami, które przeciwstawiają się lub przedstawiają opcje antagonistyczne lub wyłączne. W takich przypadkach niepowodzenia zgodnie z ich funkcją muszą być całkowite lub częściowe.

Łącza używane przez koniunkcję reklamową to „ale”, „chociaż”, „jednak”, „jednak” „jednak” „jednak” „ale” „jednak” „jednak”, zawsze wstrzymują się przed wyrażeniem przecinkiem lub średnik, na przykład. „Cierpiał na upadek, ale jest w porządku” „To nie była Maria, ale Elena”.

Łączniki rozłączne, to litery „o, u”, jego główną cechą jest to, że łącząc lub próbując połączyć części zdania, wyrażają opcje wyboru jednego z nich, można go również użyć do poprzedzenia pierwszego z drugiego.

Alternatywami tego połączenia są:

  • Wyłączne lub wyłączne: w tym przypadku używa się rozłącznego „o”, na przykład „przychodzisz lub zostajesz”, można go również zastosować w postaci ultimatum, „albo tańczysz, albo nie tańczysz”
  • Otwarty: można to włączyć lub wyłączyć, na przykład „pracujesz lub uczysz się”
  • O mianownikowej równoważności: służy do zjednoczenia dwóch wyrażeń o jednakowej wartości nominalnej, na przykład: „Don Avalo lub Moc stulecia”

Zwane także łącznikami podrzędnymi lub podrzędnymi, charakteryzują się łączeniem dwóch zdań, zdania łączone nie są zamieniane, przynajmniej jedno z nich nie ma pełnego brzmienia bez drugiego, jedno zdanie ma większą hierarchię składniową niż drugie.

Koniugacja

Podrzędne spójniki są podzielone na trzy główne grupy:

  • Rzeczowniki podrzędne
  • Przymiotniki przymiotnikowe, znane również jako względne

  • Przysłówkowe podwładni.

Najbardziej przydatnymi spójnikami w tych grupach są: wtedy, ponieważ, pod warunkiem, że, kiedy, wcześniej, ponieważ przede wszystkim dlatego, że przykłady:

  • Maria lubi muzykę i sztukę.
  • Musisz porozmawiać z matką. W ten sposób poczujesz się lepiej.
  • Zrobiliśmy, co mogliśmy, więc mam nadzieję, że to wystarczy.
  • Pójdziemy na wycieczkę, dopóki będę miał pieniądze.

Koordynacje koniunkcyjne, koniunkcje te są odpowiedzialne za łączenie zdania lub przeplatanie zdania według jego poziomu podobieństwa, to znaczy nie przedstawiają różnic semantycznych między częściami, które składają się na zdanie.

Skoordynowane koniunkcje są następujące: ani, ani e, ani u, albo, choć wręcz przeciwnie, jednak wcześniej, ale jeszcze więcej.

Przykłady:

  • Pójdziemy do kina i zjemy kolację.
  • Chcemy iść do centrum handlowego, nawet jeśli jest daleko.
  • Nie jestem smutny Przeciwnie, jestem bardzo podekscytowany.
  • Nie kupimy alkoholu ani napojów bezalkoholowych.

Koniunkcje w języku angielskim

Podobnie jak w języku hiszpańskim, spójniki w języku angielskim sprawiają, że akapity są łatwiejsze i wygodniejsze do czytania, ponieważ zapewniają większą płynność w tekście. Najczęściej używane spójniki w języku angielskim to:

  • I = Y
  • Ale = Ale
  • Jednak = jednak
  • Lub = O
  • So = So / So
  • Wtedy = wtedy
  • Chociaż = Chociaż
  • Yet = Yet

Używanie angielskiej koniunkcji do rozpoczynania zdania nie jest powszechne, jednak współczesny angielski dopuszcza wyjątek od reguły, o ile jego użycie ma konkretny powód. Należy również wspomnieć, że użycie zbyt wielu spójników w języku angielskim może skutkować błędnym gramatycznie zdaniem lub tak zwanym w języku „zdaniami przebiegającymi”. Musimy pamiętać, że każde zdanie zawiera główną ideę, więc użycie wielu spójników, aby wydłużyć, tylko utrudni zrozumienie.

Inne koniunkcje

Objaśnienia spójników: Te spójniki są podklasą podrzędnych spójników. Jak sama nazwa wskazuje, albo otrzymują wyjaśnienie, albo wyrażają lub wyjaśniają części zdania. Te spójniki łączą zdania, które wyrażają to samo, choć na różne sposoby. Zwykle wytwarza pojedyncze skręty między przecinkami, przykładami, kością, to znaczy raczej.

Przykłady

  • Dzieło literackie jest bardzo interesujące, ponadto zdobyło wiele nagród.
  • Mieszkasz w lepszym domu, to znaczy w większym miejscu i lepszej okolicy.
  • Impreza jest w formalnym garniturze, czyli w bardzo eleganckich ubraniach.

Złącza dystrybucyjne: są to te, które rozdzielają lub zmieniają elementy tworzące zdanie. Są to także spójniki uważane za słowa korelacyjne, które funkcjonują jako alternatywne powiązania między dwoma lub więcej zdaniami.

Najczęściej używane połączenia rozdzielcze to: ora, sea, ya y Fuera.

Przykłady

  • Na zewnątrz w domu lub na siłowni lubi ćwiczyć.
  • Już słuchałem radia, już oglądałem telewizję.
  • Nie ma znaczenia, czy to dziś, czy jutro.

Zalecane

Unix
2020
Jitanjáforas
2020
Zaklęcie
2020