Wiedza

Wiedza to zbiór abstrakcyjnych reprezentacji, które są przechowywane przez doświadczenie, zdobywanie wiedzy lub obserwację . W najszerszym znaczeniu chodzi o posiadanie różnych powiązanych ze sobą danych, które same w sobie mają niższą wartość jakościową. Można to powiedzieć, mówiąc o tym, czym jest wiedza, która jest sumą wszystkich tych danych na jakiś temat ogólnie lub konkretnie i ich właściwe zastosowanie.

Wiedza

Czym jest wiedza?

Definicja wiedzy odnosi się do posiadania danych na określony temat lub ogólnie, innymi słowy, jest to zbiór pojęć, które są trzymane na dowolny temat . Oznacza to znajomość lub znajomość konkretnych faktów lub informacji na ten temat, za pomocą różnych zasobów: doświadczenia, istniejących danych w tym zakresie, zrozumienia teoretycznego i praktycznego, edukacji i innych.

Według różnych nauk termin „wiedza” ma różne znaczenie i istnieją nawet teorie w tym zakresie, takie jak epistemologia lub teoria wiedzy.

Aby powiedzieć, czym jest wiedza, należy wspomnieć, że jest ona charakterystyczna dla istoty ludzkiej, ponieważ jest ona jedyną obdarowaną lub zdolną do szerokiego zrozumienia; Co więcej, jego prawdziwość nie podlega żadnym szczególnym okolicznościom, więc nauka jest obecna; i pokazuje, że w człowieku jest dusza, która rozumuje i poszukuje prawdy.

Podobnie, chociaż jego terminologia jest podobna pod względem koncepcyjnym, wiedza i wiedza nie oznaczają tego samego. Pierwszy odnosi się do posiadania przekonania opartego na weryfikacji poprzez doświadczenie i pamięć podmiotu, które przechodzą na myśl jako część mądrości danej osoby. Drugi odnosi się do powyższego, wraz z fundamentalnym uzasadnieniem, i do tego musi istnieć związek z sensem opartym na rzeczywistości.

Aby zrozumieć znaczenie tej koncepcji, w kulturze popularnej istnieje słynne zdanie, które mówi, że „wiedza to potęga”, ponieważ pozwala jej właścicielowi wpływać na innych.

Geneza wiedzy

Źródłem wiedzy jest myśl człowieka lub jego doświadczenie takiego pojęcia, które zostało doświadczone, zgodnie z którym definiuje je pozycja teoretyczna. W procesie zdobywania wiedzy istotną rolę odgrywa związek między myślą a doświadczeniem, ponieważ umysł jednostki jest tym, który łączy jeden proces jako konsekwencję drugiego, a to odnosi się do rozumowania.

Istnieją dwa wielkie prądy ideologiczne o pochodzeniu wiedzy, z których jeden przywiązuje większą wagę do rozumu, to znaczy do czynnika psychologicznego; podczas gdy drugi przykłada większą wagę do czynnika eksperymentalnego lub eksperymentalnego. Dało to początek kilku stanowiskom w tej kwestii, wśród których można wyróżnić dogmatyzm i racjonalizm.

Dogmatyzm

Jest to nurt myśli, który ustanawia, że rozum jest podstawową podstawą pojęcia wiedzy, ponieważ pochodzi od myśli człowieka. Psychologii człowieka przypisuje się dominację i wiarę w autonomię myśli lub myśl ta może generować wiedzę. Zgodnie z tym nurtem filozoficznym ludzka inteligencja nie musi się kłócić, a tym bardziej konfrontować się z rzeczywistością.

Odnosi się do sposobu myślenia opartego na niezmiennych pojęciach, bez uwzględnienia scenariuszy czasu i miejsca, ani na zasadzie obiektywnej prawdy, którą należy zaakceptować bez pytania.

Ten prąd jest zwykle związany z wierzeniami religijnymi, ponieważ ustalają, że wiedza jest akceptacją przez wiarę dogmatów Kościoła, bez uwzględnienia kontekstu i bez kwestionowania jego prawdziwości.

Dogmatyzm odnosi się do wielu niepodważalnych podstaw, przesłanek i założeń; na przykład aksjomaty, które są tak niewątpliwymi twierdzeniami, że nie potrzebują dowodu.

W filozofii dogmatyzm promuje ślepą wiarę w rozum jako generator wiedzy.

Obecnie dogmatyzm składa się z trzech kluczowych elementów: realizmu naiwnego lub wyłącznej akceptacji wiedzy o wydarzeniach dla siebie i pewności takiej wiedzy; zaufanie doktrynalne lub pełne zaufanie do systemu; oraz brak krytycznej refleksji lub niekwestionowane przyznanie się do jakiejś zasady.

Racjonalizm

To prąd ustala, że ​​głównym źródłem wiedzy jest ludzki rozum, stosujący logikę i oparty na uniwersalnej ważności . Przykładem jest matematyka, ponieważ to, co o niej wiadomo, pochodzi z logiki i myśli, uznanych za uniwersalną prawdę.

Istnieją różne typy: teologiczne, które dowodzą, że prawda jest przekazywana od Boga do ducha człowieka lub od jakiejś siły kosmicznej do jej racjonalnej części; transcendentalny, w którym idee generują wiedzę i angażują duszę; immanent, który mówi, że istnieją w człowieku idee, które są wytwarzane przez ducha, wrodzone w jednostce, umożliwiły formowanie koncepcji bez konieczności uprzedniego eksperymentowania; i logik, który wskazuje, że wiedza pochodzi z logiki.

Grecki filozof Platon (427–327 pne) jako pierwszy przedstawił idee dotyczące racjonalizmu, wskazując, że to, co jest prawdziwe, potrzebuje logiki i uniwersalnej ważności, w której ustala się, że istnieją dwa światy: rozsądny, pojmowany zmysłami, i superwrażliwy, który jest pojmowany przez idee.

Koncentrując się na myśli, sprzeciwiacie się możliwości zmysłów, ponieważ zmysły mogą wprowadzać w błąd. Filozof René Descartes (1596–1650) podkreślił znaczenie nauk ścisłych w tym nurcie, takich jak wspomniany wyżej przypadek matematyki, aw swojej pracy „Dyskurs o metodzie” wskazał cztery podstawowe zasady prowadzenia badań filozoficznych .

Podstawowe zasady to: dowód, że propozycja nie budzi wątpliwości; analiza, w której kompleks jest zarysowany dla lepszego zrozumienia, co jest synonimem wiedzy; dedukcja, dzięki której wyciągnięte zostaną wnioski z najprostszych małych części, aby następnie zrozumieć bardziej złożone prawdy; oraz weryfikacja, w której sprawdza się, czy to, co uważa się za prawdziwe, było wynikiem trzech poprzednich kroków.

Rodzaje wiedzy

Wiedza

Istnieją różne rodzaje wiedzy, w zależności od ich pochodzenia lub sposobu ich zdobycia, ich zastosowania, funkcjonalności, celu i celów. Wśród głównych mamy następujące:

Wiedza naukowa

Wiedza naukowa jest najbardziej akceptowanym z rodzajów prawidłowej wiedzy, jest to jeden z głównych, ponieważ reprezentuje gromadzenie wiedzy uzyskanej dzięki analizie, obserwacji i eksperymentowaniu zjawisk lub faktów, co jest poparte ścisłymi procedurami, które podają informacje i wnioski pełne ważności i obiektywizmu. Można zatem powiedzieć, że ten rodzaj wiedzy jest ściśle związany z samą prawdą.

Ta koncepcja wiedzy jest uważana przez człowieka za największego przedstawiciela prawdy, ze względu na jej uporządkowany i logiczny charakter, w którym założenia nie są dozwolone. Odróżnia także gatunek ludzki od zwierząt, ponieważ istnieje logiczny powód.

Jest to wynik metodycznych i systematycznych badań przeprowadzanych przez społeczność naukową, a także społeczeństwa, zmotywowane do poszukiwania rozwiązań, odpowiadania na pytania i próbowania nam wyjaśnić Wszechświat w sposób bardziej zbliżony do tego, co jest znane jako rzeczywistość .

Postępy w nauce i technologii sprawiły, że pozyskiwanie danych i informacji w procesie tej wiedzy jest bardziej obiektywne i szczegółowe, co czyni ją postępową, ciągłą i złożoną. Znaczenie tej wiedzy jest takie, że aby twierdzenie mogło być uznane za prawdziwe, nie tylko jest logiczne, ale także musi być poparte nauką.

Można powiedzieć, że medycyna, biologia, astronomia lub fizyka są przykładami wiedzy naukowej. Główne cechy wiedzy naukowej można podsumować jako:

  • Jest to możliwe do wykazania, oparte na rozumie, ma obiektywizm i jest uniwersalne.
  • Przedstaw informacje dostarczone w sposób logiczny i zorganizowany.
  • Ma poparcie w prawach, hipotezach i podstawach, odrzucając wnioski na podstawie samych dedukcji.
  • Zaangażowane są między innymi procesy obserwacji, eksperymentów, weryfikacji, prognozowania, hierarchicznej klasyfikacji, postępu.
  • Obejmuje to zapamiętywanie, percepcję, doświadczenie (próba i błąd), logikę i dedukcję, instrukcje, uczenie się, między innymi, dzięki którym zrozumienie przesłanki zostanie osiągnięte w sposób integralny, dzięki czemu można ją zaakceptować i przejmowany przez osobę, która go nabywa; informacje, które można następnie przekazać innym zgodnie z tymi samymi schematami.
  • Metodę naukową dla uzyskania tego zrozumienia stosuje się między innymi metodami empirycznymi (eksperymentalnymi), historycznymi (poprzednikami), logicznymi (spójność), statystycznymi (prawdopodobieństwa), analogicznymi (podobieństwo).
  • Nawet jeśli wiąże się to z postrzeganiem, nie jest interpretacyjne .

Wiedza empiryczna

Wiedza empiryczna opiera się na doświadczeniu lub doświadczeniach określonych wydarzeń w środowisku nabywcy, a jej głównym źródłem są nauki przyrodnicze.

W tym procesie jednostka ma bezpośredni związek lub za pomocą jakiegoś narzędzia z przedmiotem wiedzy, ale jej doświadczenie będzie bezpośrednie, w którym zbierze informacje uzyskane poprzez ekspozycję środowiska, w którym działa, jako namacalne przejawy.

Należy wyjaśnić, że wiedza empiryczna zależy od faktu, że człowiek nie jest sam, ale rządzi się w ramach społeczności, a kolektywne przekonania wpływają również na sposób, w jaki jednostka postrzega i doświadcza tego, co nowe uczenie się.

W tym typie duch nie bierze udziału w uzyskiwaniu mądrości, ale jest jak płótno lub tabula rasa (niepisana tabletka), w której doświadczenie rysuje i drukuje nabyte pojęcia na podstawie tego; to znaczy, że człowiek jest rodzajem pustego pojemnika, który wypełnia się wiedzą z powodu eksperymentowania sytuacji.

W tym sensie doznanie sensowne może być wewnętrzne i zewnętrzne, a z tego rodzi się zmysłowość, która pokazuje, że jedynym źródłem wiedzy jest doświadczenie zmysłów zewnętrznych. Cechy tego typu to:

  • Praktyka jest tym, co prowadzi do twojego zrozumienia, i dlatego przyznaje znaczenie a posteriori: po doświadczeniu przychodzi wiedza, sprawdzana jest cała prawda.
  • Uzyskanie go nie wiąże się z żadną metodą dochodzeniową lub badawczą, inną niż obserwacja i opis.
  • Jedynym źródłem wiedzy tego typu są zmysły, które obejmują to, co mogą postrzegać zmysły człowieka.
  • Ten rodzaj wiedzy wyklucza superwrażliwość i duchowość, ponieważ nie można jej zweryfikować, a dominuje zmysł logiczny.
  • Rolą myśli jest ujednolicenie informacji uzyskanych poprzez doświadczenie.
  • Bezpośrednia rzeczywistość jest najważniejsza, ponieważ można ją dostrzec.
  • Antropologia i socjologia są przykładami wiedzy empirycznej.

Wiedza filozoficzna

Wiedza

Wiedza filozoficzna ustala, że ​​źródło wiedzy uzyskuje się poprzez dokumentację, uporządkowane i metodyczne rozumowanie dotyczące kondycji ludzkiej . Wiedzę tego typu osiąga się poprzez rozumowanie filozoficzne, z refleksją, metodami krytycznymi i dedukcyjnymi, typowymi dla filozofii, które badają podejścia egzystencjalne i poznawcze.

Stara się zrozumieć konteksty społeczne, polityczne, kulturowe, środowiskowe, ekonomiczne, między innymi ludzkości, o charakterze refleksyjnym, i stamtąd zdobywa się wiedzę. Jedną z głównych dyscyplin zarządzanych w ramach tego rodzaju wiedzy jest psychologia.

Aby przeprowadzić badanie wiedzy, zarówno w sensie naukowym, jak i filozoficznym, musi ona przejść proces filozoficzny, przynajmniej w zasadzie, który zakończy się realistyczną lub subiektywną interpretacją idealistyczną.

Istnieją pewne cechy definiujące wiedzę filozoficzną, takie jak:

  • Jest to wiedza, która pochodzi z myślenia abstrakcyjnego, po tym, jak została uzasadniona, przeanalizowana, zsumowana i skrytykowana.
  • Nie stosuje metody naukowej ani teologicznej, ale stosuje pewne metody logiczne i formalne uzasadnienie.
  • Nie jest niezbędnym wymogiem, aby być doświadczonym lub udowodnionym.
  • Jest otwarty na nowe wkłady i doskonalenie stale zdobywanej wiedzy.
  • Jest uważany za samo badanie wiedzy, więc jego celem jest określenie metod, które należy zastosować w nauce i ich treści.

Intuicyjna wiedza

Rodzaj wiedzy intuicyjnej odnosi się do zdobywania wiedzy poprzez procesy wymagające rozumu i świadomości, z wyjątkiem wcześniejszej analizy, na poziomie nieświadomości. W wiedzy formalnej wiedza ta nie jest ważna w wielu przypadkach, ale ma zastosowanie do rozwiązywania problemów ze względu na jej skuteczność. Jest związany z pseudonaukami, ponieważ nie ma metodycznego wyjaśnienia.

Intuicja jest podstawowym narzędziem wiedzy intuicyjnej, która jest nieświadomą wiedzą osoby. Dobrym przykładem intuicyjności byłaby empatia, ponieważ znajomość stanu umysłu osoby bez jej oczywistej manifestacji pozwoli na dostosowanie leczenia do niej.

Intuicja pozwala również wyostrzyć się instynktowi przetrwania, szybko reagując na każdą sytuację lub odwrotnie, zatrzymując się przed działaniem trzewnym.

W ten sam sposób pozwala na to, aby przed przeprowadzeniem nowego działania zostały zastosowane metody innego procesu, dzięki czemu jest on w stanie „przewidzieć” wzorce wykonania i wydedukować niektóre działania, zanim będzie wiedział, jak je wykonać.

Nie można tego kontrolować, ponieważ jest ono swobodnie zarządzane w ludzkim umyśle, ale można je stamtąd rozpocząć w celu stworzenia wzorców behawioralnych. Kilka cech tej myśli to:

  • Te myśli pojawiają się szybko, prawie natychmiast, nie wiedząc dokładnie, skąd pochodzą.
  • Nieświadomość jest narzucona spostrzegawczemu.
  • Często wywodzą się z poprzednich doświadczeń w podobnym kontekście, z którego się wyłania.
  • Zwykle powstają w czasach, gdy jednostka odczuwa presję, jest w niebezpieczeństwie lub musi szybko myśleć.
  • Ma kreatywny, logiczny i spontaniczny charakter.
  • Aby posiadać tę wiedzę, nie jest konieczne przygotowanie akademickie ani racjonalne, co czyni ją popularnym rodzajem wiedzy.
  • Jego natura jest prymitywna, dlatego jest obecna u ludzi i zwierząt.
  • Nie ma związku między wynikami tego, czego się nauczyłem, a procesem, w którym wyciągnięto te wnioski.

Wiedza logiczna

Wiedza logiczna opiera się na zrozumieniu idei ze spójnością, które jednoczą się w celu wygenerowania rozstrzygającej analizy, a jak sama nazwa wskazuje, logika, dedukcja i porównanie są dla niej kluczowymi elementami.

Logika stwierdza, że ​​jeśli sytuacja B jest rzeczywista, warunek A musi być spełniony; oznacza to, że jeśli zdarzy się A, to B również. Wiedza logiczna rozwija się w okresie dojrzewania człowieka, gdzie jednostka zacznie zdobywać zdolności do logicznego myślenia i dostosuje ją do swojego życia w celu rozwiązywania problemów.

Konieczne jest wyciągnięcie wniosków z grupy przesłanek, które mogą nie być bezpośrednio obserwowalne, badanie związku między nimi i liniowe dochodzenie do tych wniosków. Można wyróżnić następujące cechy:

  • W grę wchodzą elementy takie jak analiza, abstrakcja (izolowanie pojęcia czegoś bez angażowania innych jego właściwości), dedukcja i porównanie.
  • Dotyczy badań naukowych i wymagany jest dowód .
  • Ma zastosowanie do porządkowania pomysłów i myśli.
  • Jest precyzyjny i dokładny, nie pozostawiając miejsca na przybliżenie.
  • Ma racjonalny charakter.
  • Pozwala rozwiązać codzienne problemy.
  • Jest to proces indywidualny, z opracowaniem opartym na hipotezach.

Elementy wiedzy

Wiedza

Do zdobywania wiedzy zaangażowane są cztery główne podmioty, znane jako elementy wiedzy, którymi są: przedmiot, przedmiot, operacja poznawcza i myśl.

Temat

To niosący wiedzę, który chwyta przedmiot i to, co go dotyczy, ucząc się o tym drugim, generując pewnego rodzaju myśl po procesie poznawczym. Uzyskanie ich zależy od zmysłów i umysłu w zakresie przetwarzania wszystkich zebranych danych.

Obiekt

Jest to element wiedzy do zrozumienia przez podmiot, który należy do rzeczywistości i który będzie celem analizy, zrozumienia, wniosków, obserwacji i eksperymentów z jego strony, które mają określony cel. Wraz z rozwojem informacji o tym obiekcie, którym może być osoba lub rzecz, pojawiają się odkrycia i stanie się on przedmiotem wiedzy.

W procesie uczenia się przedmiot pozostaje nietknięty, ponieważ tym, który przechodzi transformację podczas wiedzy, jest podmiot. Jeśli jednak obiekt jest osobą i podejrzewasz, że jest obserwowany, może zmienić swoje zachowanie.

Operacja poznawcza

Jest to moment, w którym podmiot przywołuje na myśl zgromadzone dane lub obrazy związane z przedmiotem. Podczas tego procesu podkreślana jest zdolność sensoryczna pacjenta do uzyskiwania odczytów w jego myśli, które poprawiają analizę obiektu.

Z psychologicznego punktu widzenia ten niezbędny element definiujący wiedzę łączy inne zaangażowane osoby i zależy od jej strukturyzacji. Proces ten charakteryzuje się psychofizjologią, ponieważ obejmuje doznania i umysł, a także jego czas trwania jest krótki, ale wynikowa myśl pozostaje.

Myśl

Jest to „ślad”, który pozostaje w umyśle podmiotu, produkt wiedzy o przedmiocie. Innymi słowy, są to wyrażenia mentalne (element wewnętrzny) znanego obiektu (element zewnętrzny lub poza umysłem, chociaż mogą istnieć przedmioty wewnętrzne, które mogą być poprzednio nabytymi myślami).

Istnieje idealistyczne i realistyczne myślenie, pierwsze odnosi się do faktu, że przedmiot jest niezbędny, podczas gdy drugie obejmuje odbicie myśli już o nim nabytych, generując nowe myśli.

Proces zdobywania wiedzy

Wiedza

Jest to schemat, w ramach którego człowiek rozwija swoje rozumienie rzeczywistości i zdobywa doświadczenie. W tym procesie zdobywania wiedzy istnieją teorie, które ujawniają sposób uzyskiwania wiedzy, więc istnieją różne procesy.

Najbardziej wybitnymi teoriami są: psychologia psychologiczna, która sugeruje, że proces rozpoczyna się w dzieciństwie odruchowo, w którym dziecko otrzyma proste koncepcje, które później przebuduje na bardziej złożone; makrostruktury, która obejmuje czytanie i rozumienie tekstów jako całości, którą można dostosować na dowolnym poziomie; wśród wielu innych.

W procesie zdobywania wiedzy należy przeprowadzić pięć etapów:

1. Identyfikacja, tutaj problem jest określany i możliwe rozwiązanie, jeśli go masz;

2. Konceptualizacja, w której określone są jej elementy, ich relacje i są rozbite;

3. Formalizacja, tutaj rozważają różne schematy uzasadnienia dla każdej potrzeby;

4. Wdrożenie, w tej części określono kroki, które należy podjąć w celu rozwiązania;

5. W tej fazie ostatecznie wybierana jest najbardziej odpowiednia opcja i sprawdzana jest jej skuteczność.

Jak stymulować wiedzę

Istnieją różne strategie stymulowania wiedzy, które mogą obejmować:

  • Tworzenie przestrzeni, w których wiedza na dowolny temat jest promowana w sposób interaktywny i partycypacyjny.
  • Motywacja poprzez nagrody za wykazanie się pewną nabytą wiedzą.
  • Nagradza konkursy, które testują sprawność umysłową, zwinność i rozwiązywanie problemów.
  • W instytucjach graj w gry z treściami edukacyjnymi, które mają wpływ na uczenie się uczniów.
  • Uzupełnij wdrożony system o inne zasoby, które przyciągają uwagę osoby, która zdobędzie naukę.
  • Wspierać eksperymenty i weryfikację danych naukowych i innych.
  • Promuj ciekawość, ponieważ wszystko musi zostać zakwestionowane.
  • Spraw, aby uczeń lub osoba przeprowadziła więcej badań na dowolny wymieniony temat.
  • Korzystaj z analogii, metafor i paradoksów, które budzą zainteresowanie.
  • Promuj wiedzę na temat innych kultur i sposobów myślenia.

Zalecane

Yuxtaposición
2020
Wyłączność
2020
Heksokinaza
2020